1. Hayatınızda zor olan ve sizi strese sokan bir durum düşünün.
Bu, zor bir ilişki, işte veya okulda yaşadığınız bir zorluk, sevdiğiniz birinin acısıyla ilgili endişeniz veya aklınıza gelen herhangi bir şey olabilir. Genellikle düşüncelerinizin üzerine geldiği ilk şeyle gitmek en iyisidir. Yine de benim naçizane tavsiyem en basit olandan başlamak yönünde. Deneyimlerim, basit olandan başlamanın büyüyen bir kartopu etkisine sahip olduğunu gösteriyor 🙂
2. Durumu göz önünde bulundurarak, vücudunuzdaki stresi hissedip hissetmediğinizi anlayın.
Bu herkes için farklı olabilir. Vücutta stres ve duygusal rahatsızlığın hissedildiği ortak alanlardan birkaçını kontrol edin. Amerikan Stres Enstitüsü’ne göre buna baş ağrısı, boyun ağrısı, sırt ağrısı, kas spazmı ve çene gerginliği dahildir. Bazen de ağrı yerine karıncalanma, yoğunluk veya benzeri bie şekilde de hissetmeniz mümkün.
3. Kendinize, bu anıyı tanımlayın.
Yargılamadan nasıl hissettiğinizi anlamak için “şimdi”nin gücünü kullanın. Deneyiminizi iyi veya kötü olarak etiketlemenize gerek yoktur. Bunun yerine, acıyı veya stresi kabul etmenize izin verin. “Şu an acı duyuyorum”, “Şimdi üzgün hissediyorum” ya da “Şu an, bunu hak etmediğim için öfkeli bir andayım” diye ifade etmeniz, deneyimize/duygunuza/düşüncenize “Seni görüyorum, kabul ediyorum.” demenin bir başka yoludur ve duygularınızdan özgürleşmeniz için kullanlan bir serbest bırakma metodudur.
4. Kendinize, yaşadığınız duygunun/deneyimin doğal olduğunu hatırlatın.
Unutmayın, şu anda ne kadar tatsız olsa da, zor durumları aşmanın sizi insanlığın geri kalanına bağlayan ortak bir deneyimdir. “Başkaları böyle hissediyor”, “yalnız değilim” veya “Hepimiz hayatımızda mücadele ediyoruz” demeyi de seçebilirsiniz.
5. Ellerinizi kalbinizin üzerine koyun ve “Kendime karşı şefkatli olabilir miyim?” Deyin.
Göğsünüzdeki ellerinizin sıcaklığının farkında olun ve kendinize nezaket duygusuyla uyumlanın, yaklaşın. Başlamak için aşağıdaki ifadelerden birini de söylemeyi deneyebilirsiniz. Ardından, şu anda duymanız gereken ifadeyi değiştirmekten çekinmeyin. Sorunuza kalbinizin verdiği yanıtı sessizce dinleyin. Bu size özel bir yanıt. Bu farkındalık için kendinize teşekkür de edebilirsiniz.
“İhtiyacım olan şefkati kendime verebilir miyim?”
“Kendimi olduğum gibi kabul etmeyi öğrenebilir miyim?”
“Kendimi affedebilir miyim”
Güçlü olabilir miyim?
Kendimi hak ettiğim gibi sevebilir miyim?
Kendime hak ettiğim değeri verebilir miyim?
Başkalarına hayır demeyi öğrenebilir miyim?
Bu beş adımı, her dilediğiniz ya da ihtiyacınız olduğunda tekrarlayabilirsiniz. Bu tekrarların ardından, kendinize, geleceğe ve dünyaya olan tutumunuzdaki pozitif değişimi kısa zamanda fark edebilirsiniz. Bu uygulama, size nasıl hissederseniz hissedin şefkate layık olduğunuzu hatırlatacaktır.
Şifa olması dileğiyle
Sevgiyle 🙂
Kaynak: https://www.mindful.org/how-to-be-kinder-to-yourself/